"...everyman that shall hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, shall fall down and worship...."

Daniel III:10

It is no wonder that King Nebuchadnezzar's decree was opposed, for the sound of the dulcimer makes one feel much more like dancing than "worshipping." In fact, the modest revival of dulcimer playing in America seems due in large measure to the delightful manner in which dance tunes can be played on it. The hammer dulcimer is capable of a range of tones from a sort of music-box sound to powerful and percussive piano-like effects which can stand out in any band.

Although the plucked dulcimer (also called Appalachian or mountain dulcimer) shares the same name, the two instruments differ considerably in form, sound, evolution, and manner of playing. Both have strings stretched across a neckless soundbox, which identifies them in certain classification schemes as belonging to the zither form. The plucked dulcimer relies on the shortening (fretting or stopping) of strings to produce many pitches with one or few strings. Guitars, banjos, and fiddles work in this way. The alternative is to have one string or course of strings tuned to each desired pitch, as in the harps, piano, psaltery, and hammer dulcimer.

The name dulcimer comes from the Latin and Greek works dulce and melos, which combine to mean "sweet tune." The meaning and the biblical connections no doubt made the word attractive to those who named the Appalachian dulcimer. All evidence seems to indicate that the Appalachian dulcimer dates back no more than 200 years and that Bibles refer to the hammered type.

The true hammer dulcimer is a close relative to the psaltery, the chief difference being that the psaltery is usually plucked and the dulcimer is usually struck. Early varieties were rather simple, having relatively few strings which passed over bridges only at the sides.

The versatility of the dulcimer was greatly increased by clever placement of additional bridges. Treble courses pass over the side bridges and also over a treble bridge usually placed between the side bridges so that the vibrating lengths of the strings are divided in the ratio 2:3. This results in two notes from each string in the ratio of a perfect fifth interval. Other ratios have occasionally been used. Many dulcimers have another bridge added near the right side to carry bass courses. The bass courses pass high over the bass bridge and low through holes or interruptions in the treble bridge. Likewise, the treble strings are raised at the treble bridge and pass low through the bass bridge. Thus, the treble strings may be struck near the treble bridge without danger of hitting bass strings, and bass courses can be played near the bass bridge without running afoul of treble strings. This arrangement triples the number of notes possible without any increase of size or consequent increase in distance from the player. Dulcimers of this sort began appearing in Europe during the 16th century and remained rather popular to the 18th.

The ancient origins of the dulcimer are undoubtedly in the Near East, where instruments of this type have been made and played for perhaps 5000 years. Santir and psanterim were names early applied to such instruments and are probably derived from the Greek psalterion. Today the dulcimer is known as the santouri in Greece and as the santur in India.

From the Near East the instrument traveled both east and west. Arabs took it to Spain where a dulcimer-like instrument is depicted on a cathedral relief from 1184 A.D. Introduction into the Orient came much later. The Chinese version is still known as the yang ch'in, or foreign zither. Though its use in China is reported to date from about the beginning of the 19th century, Korean tradition claims association with the hammer dulcimer from about 1725.

Although the early keyboard string instruments could have been derived from either psaltery or dulcimer, it seems logical that the dulcimer provided much of the inspiration for the piano. The dulcimer is capable of considerable dynamic nuance; a wide range of effects from loud to soft can be achieved, depending on the manner in which the player strikes the strings. Harpsichords were quite limited in this quality of expressiveness and the clavichord was severely limited in volume. The pianoforte was the result of attempts to overcome these restraints, and the solution was to excite the strings with leather or felt hammers as on the dulcimer. One early form of the piano even bears the name of a 17th-century Prussian dulcimer, the pantaleon.

The most elaborate of dulcimers is certainly the cimbalom, developed around the end of the 19th century in Hungary. This instrument is a mainstay in the music of the Hungarian gypsies and is used as a concert instrument. The cimbalom is equipped with a damper mechanism and has a range of four chromatic octaves. Most other dulcimers are tuned to a diatonic scale with ranges of two to three octaves.

Dulcimers were reasonably common domestic and concert instruments in the United States during the 18th and 19th centuries. No doubt they were first brought to the colonies from England where they were used in the street music of the time. Portability and simplicity made the dulcimer much more practical than the piano for many settlers. These attributes probably led to its association with the lumber camps of Maine and Michigan. It is still referred to as a "lumberjack's piano" in the North. As names for the dulcimer go, however, the American appellation "whamadiddle" must be ranked as most colorful, with a close second in the German term "hackbrett," literally "chopping board!"

It is interesting that in this era of folk instrument revivals the Appalachian dulcimer, which never had a very widespread distribution in the past, is getting considerable attention from urban performers, while the once well-known hammer dulcimer has faded into relative obscurity. Occasionally, old dulcimers can be found in the Appalachians, Maine, New York, and in various parts of the Midwest.

Several dulcimer factories were thriving in western New York during the 1850s and 1860s. They employed salesmen who played and sold their instruments as far away as Missouri and into the southern states. Michigan has continued to nourish a persistent tradition of dulcimer hammering, and a club of players has been organized there. One Michigander, Chet Parker, has been recorded, and his fine playing of old dance and popular tunes is well worth hearing (Folkways Records FA 02381).


Figure 1 - Arrangement of bridges and strings on dulcimer with bass


The hammer dulcimer is an instrument easily played by ear. Once the tuning is understood, finding melodies is not at all difficult. Playing a rapid tune up to speed may require some practice, however. The key to playing fast passages is to strike one note with one hand and the next note with the other hand, and so on. Give some thought to which hand will be used for which note. You must change from one side of the bridge to the other many times in most tunes. You will want to do this without getting your hands crossed. Try to determine the easiest way to play a tune when starting to learn it. This may help avoid having to relearn the hammering pattern as you attempt to play more rapidly.

Many things have been used for hammers. Bent pieces of cane or curved sticks are perhaps the simplest. Most hammers consist of thin handles with knobs on one end. Handles may be made from tortoiseshell, whalebone, spring metal, wood, and old corset stays. The knobs or hammer heads are usually wood, sometimes with a covering of leather or felt. Sticks with felt pads for hammers give a soft sound but can be hardened by dipping in thinned lacquer or shellac for a loud, crisp tone. Try making different kinds to discover what feels best to you.

Hammers are usually held between thumb and forefinger or between the forefinger and long finger on each hand. Hold them lightly but firmly so that they bounce easily on the strings.

Dulcimers are usually tuned with a fifth interval between notes on either side of the treble bridge, the left side being higher. The bass bridge, when present, carries longer strings and lower notes. Figure 2, a tuning diagram for a D-G-C dulcimer with 12 treble and 11 bass courses, shows a rather common tuning scheme and is the one referred to in this section on playing.

Figure 2

Let us identify pitch locations this way: /2 equals right side treble course #2 (second string from low end); 2/ equals left treble course #2; 2 equals bass course #2; and so on. Starting at the second treble course on the right (/2) a major scale in D can be played in the following way:

You will also find major scales for G and C starting at /5 and /8 respectively. Play them.

The relationship between the bass courses and the right treble courses is the same as that between left treble and right treble courses. Try playing a G scale one octave lower than before using bass courses:

By exploring a little you will find about 2 1/2 octaves in A, D, G, and C, with only an occasional note missing here and there.

Minor scales of Am, Bm, and Em are also present.

For Em: /3 /4 /5 /6 /7 /8 /9 /10

Here are some tunes to try. L and R indicate whether a note is struck with the left or right hand:

Turkey in the StrawFlowers of EdinburghSoldier's JoyFisher's Hornpipe.

Here are a few chords to try. You can easily find additional ones as needed.

D - /2 /4 2/

G - /2 /5 /2

A7 - /1 /3 /5 2/

G - /5 /7 5/

C - /5 /8 6/

D7 - /4 /6 /8 5/

Am - /6 /8 6/

Dm - /9 /11 9/

Em - /3 /5 3/

Bm - 3/ 5/ 7/

Because of its volume the dulcimer works well as a lead instrument in a band. Try it in combinations with other instruments. You will also find it easy to play chords for back-up and rhythm. Listen to tunes you like and then try to hammer them out by ear. If you read music get a book of dance tunes and get to work!

  آموزش نت خوانی از پایه به صورت مفصل

دانلود pdf

تاريخچه سنتور

به طور کلی اولين اثري که از سازهاي شبيه سنتور به دست آمده اثري است از حجاري هاي دوره هاي آشوريان و بابليان در 669 قبل از ميلاد که نشان مي دهد اين ساز را به وسيله بند به گردن مي آويختند.
به دليل قرار داشتن ايران در مسير جاده ابريشم بين شرق و غرب و تغيير دائمي مرزها در شرايط کشورگشايي ها فرهنگها نيز مرتب دستخوش تحول شده و اين تحول آلات موسيقي را بي نصيب نگذاشته است به طوريکه به درستي معلوم نيست سنتور ابتدا در کدام کشور مورد استفاده بوده است ولي مطمئنا ايرانيها قبل ازظهور اسلام با اين ساز آشنا بودند و آن را کونار مي ناميدند.
به اتکا قد مت آثار کشف شده گمان اين است که اين ساز از قلمرو ايران به کشورهای دیگر راه یافته و نامهای مختلفی پیدا کرده است.

سنتور با اندک تفاوتی در شکل ظاهر و با نام های مختلف در شرق و غرب عالم وجود دارد.

اين ساز را در کشور چین یان کین، در اروپای شرقی دالسی مر، در انگلستان باتر فلای ها، در آلمان و اتریش مک پر،در هندوستان سنتور، در کامبوج في و در امريکا زیتر مي نامند که هر کدام داراي وجه تشابهاتي هستند.

ساز سنتور در تعدادي از جمهوری های سابق شوروی مانند ارمنستان و گرجستان نيز رايج هست.
همچنين سنتورهای عراقی –هندي- مصري و ترکي که بعضي از آنها حدود 360 سيم دارند.

عبدالقادر مراغه اي ساز ياطوفان را معرفي کرد که شبيه سنتور امروزي بود با اين تفاوت که براي هر صدا فقط يک تار مي بستند و با جابه جايي خرکها آن را کوک می کردند.

نام سنتور در اشعار منوچهري نيز آمده است:

کبک ناقوس زن و شارک سنتور زن است
فاخته ناي زن و بربط شده تنبور زنان

سنتور سازی کاملا ایراني است که ساخت آن را به ابونصر فارابي نسبت مي دهند که مانند بربط، ساز ديگر ايراني بعدها به خارج برده شد، سنتور سازی جعبه اي به شکل ذوذنقه است که به روي سطح آن دو رديف خرک تعبيه شده و از زوي هر خرک 4 رشته سيم هم کوک عبور داده شده است.

سنتورهاي معمولي داراي 9 خرک مي باشند و وسعت صدايشان اندکي بيشتر از 3 اکتاو است و نوازنده در اجراي دستگاه هاي مختلف موسيقي سنتي کوک ساز را تغيير مي دهد و يا محل خرک ها را پس و پيش مي نمايد.

سنتور يا شاهان تور از جمله سازهاي کاملا شرقي است. شکل سنتور اقتباسي از کشتي است و سيم هاي آن برگرفته از تور ماهيگيري و صدا، صداي برخورد امواج دريا به صخره هاست.

سنتور در زمانهاي گذشته به ابعاد مختلف ساخته مي شد که تا امروز به شکل هاي استاندارد سل کوک و لا کوک درآمده است.

سنتور در طي ساليان و در پي مهاجرتها و رفت و آمدهاي فرهنگي به کشورهاي ديگر برده شد .از آن جهت گروهي بر اين عقيده اند که سازهايي چون ارگ و پيانو که از نظر صدادهي صدایی چون سنتور دارند الگوهايی کامل شده از این سازسنتي ایراني هستند و در طي ساليان و قرون متمادي دوره تکامل خود را پيموده و امروزه خود به سازهاي مستقلي تبديل گشته اند اما برخلاف اين سازها که در مسير تکامل گام برداشته بودند.

ساز سنتور پيشتر با 12 وتر سيم بم و 12 وتر سيم زير ساخته مي شد و سنتور 12 خرکي ناميده مي شد، امروزه سنتور 10 خرک و سنتور 11 خرکي و سنتور لا کوک نيز ساخته مي شود.

سنتور 11 خرک سنتور چپ کوک ناميده مي شود در واقع هر خرکي که به سنتور اضافه مي شود صداي ساز يک پرده بم تر مي گردد.

سنتور 9 خرک رايج ترين نوع سنتور است که سنتور سل کوک ناميده مي شود و نت هاي رديف براساس آن نوشته شده است در سنتور 9 خرک چنانچه براساسراست کوک تنظةم شود به ترتيب سيم ها از پايين بر مبناي مي-فا- سل کوک مي شوند و مناسب براي گروهي و ارکستر است.

شاز سنتور براي رديف موسيقي سنتي و نيز براي استفاده در ارکستر داراي نقايصي است که براي رفع آنها چندي است دو نوع سنتور يکي کروماتيک با افزايش 7 خرک به خرکهاي معمولي و ديگري سنتور باس با صداي بم ساخته شده است.

معادل نصف عمر تمرين سنتور نوازان به کوک کردن آن مي گذرد چون ضربه هاي مداوم مضراب روي سيم ها و تاثير گذاري رطوبت و حرارت روي چوب و سيم ها کوک را به هم مي زند و 72 سيم بايد مرتب کوک يا هم خوان شود از اين رو سنتور سازي شناخته مي شود که در عين زيبايي بسياري از عوارض طبيعي مي وتند روي صدا و کوک ان تاثير بگذارد و حتي نوازنده هاي باتجربه را براي يک کوک دلخواه ناکام مي گذارد.

تاريخچه ساخت و حضور سنتور در ايران

تاريخچه حضور سنتور در ايران با توجه به مستندهاي موجود به دوران قاجار برمي گردد که اين مستندات را مي توان درعکسهاي سنتورنوازان، مينياتورها و يا نگاره هاي به جا مانده در دوران پادشاهي فتحعليشاه قاجار مشاهده کرد. در تعريف ساختمان سنتور مي توان به دو فاکتور اساسي اشاره کرد اول آنکه ساز سنتور يک ساز ذوات الاوتار مطلق ذوزنقه مانند افقي است که به شيوه ضربه اي با مضراب نواخته مي شود خانواده اين ساز در مقابل خانواده قانون قرار مي گيرد به اين معنا که در ساز قانون با زخمه و کندن سيم ها صدا در مي آيد اما سنتور با مضراب صدا مي دهد . اما در خصوص شيوه ساخت و سازندگان اين ساز بايد متذکر شد که ساختمان و ساخت سنتور در ايران را مي توان به دو قسمت تقسيم کرد. ساخت سنتور از دوران قاجار تا دوره معاصر(مهدي ناظمي) و از استاد ناظمي تا کنون. بيشترين سازندگان سنتور در اصفهان و جلفا ساکن بودند و از جمله اين سازندگان ساز در دوران قديم مي توان به استاد زادور ارمني، مارکار اصفهاني، آقا گل اصفهاني ، خاچيک و حاج محمد کريم خان اشاره کرد. همچنين به برخي ديگر از نوازندگان سنتور در دوران معاصر هم مي توان ازصدري اصفهاني ، قدرت کليمي ديبانيا، مهدي ناظمي، عباس و محسن راسخ نام برد.

نت خوانی

از نکاتی که در اجرای صحیح تر قطعات یاریگر نوازندگان است، نت خوانی آنهاست. در اغلب اوقات نوازندگان تمایلی به نت خوانی موسیقی مورد اجرا در دوره ای که سرگرم تمرین آن هستند، ندارند.

از ریتم افتادن های غیر ارادی جملات، اکسان دادن های بی مورد به بعضی ازنتها، عدم شناسایی موتیف های مختلف و جمع بندی نکردن آنها، کشیدن بیش از اندازه یک نت، به سرعت نرسیدن موسیقی و بسیاری از موارد اینچنینی که در زیر شرح آن می آید، با نت خوانی قابل برطرف شدن است.

برای نوازنده ای که قطعه ای در سطح تکنیک خود تمرین می کند، بهره گیری از نت خوانی راهی است که او را قادرخواهد ساخت تا بسیاری از نواقص کار خود را برطرف کند.

یکی از مواردی که باعث رویگردانی از این مورد است، عدم توانایی نوازندگان در سلفژ نتهاست. ولی این مسئله نباید باعث شود تا نتوانیم از نت خوانی وفوایدش بهره گیری کنیم. حتی اگر توانایی در سلفژ موسیقی نداریم، با یک صدا خواندن تمامی نتها باز هم می توان بدون بهره گیری از ساز نت خوانی کرد.

کنترل تمامی رفتار اجرایی ما و نواختنمان از ذهن سرچشمه می گیرد و تمرین های یک نوازنده صرفآ فیزیکی و با ساز نیست. تمرین فیزیکی و با ساز که همراه با تمرین ذهنی گردد نوازنده را تواناتر و اجرا را بی نقص تر می سازد.

در هنگام نواختن بسیار پیش می آید جملاتی را بطور نا خودآگاهانه از ریتم خارج ساخته، تند تر یا کند تر می نوازیم و خود متوجه آن نیستیم (البته این مورد با از ریتم انداختن های ارادی متفاوت بوده و نباید اشتباه گرفته شود). گاهی بی مورد ذهنمان بر روی بعضی نتها اکسان می گذارد که در واقع ذهن در آن نتها، به دلایل نا مشخصی درگیری و ضعف دارد.

حذف این دسته از درگیری های ذهنی اجرا را یکدست تر ساخته و زمینه را برای رسیدن به تمپوهای بالاتر فراهم می سازد.

جالب اینجاست در نقاطی که در هنگام نت خوانی دچار ضعف می شویم، هنگام اجرا نیز در آن نقاط وجود ضعف در اجرا احساس می شود، که نشانگر وجود ضعف در ذهنمان است. با نت خوانی این دسته از مشکلات سریعتر، آسانتر و به روش صحیح تری بر طرف می شوند.

می دانیم یک موسیقی از موتیفهای مختلف و ترکیب آنها با استفاده از قواعد مختلف آهنگسازی ساخته می شود. در هنگام اجرا هر موتیف مستقلآ باید توسط نوازنده شناسایی شده و به گونه ای نواخته شود که شنونده بتواند به یک جمع بندی از هر موتیف برسد و در دیدگاه وسیع تر، نوازنده باید بتواند با احاطه ذهن خود بر آنچه مورد اجرا گذاشته، ذهن شنونده را به یک جمع بندی از کل موسیقی برساند. حس سر درگمی ای، که از جمع بندی نشدن آنچه اجرا شده بوجود می آید، باعث می شود شنونده نتواند در انتها به یک تفکر و احساس مطبوع روحی برسد. این مورد از موتیف بندی نشدن جمله ها و نبود درک کلی از قطعه، توسط نوازندگان بوجود می آید.

نت خوانی و گوش کردن به آنچه درک ذهن ما از موسیقی است، باعث بوجود آمدن یک رویارویی آگاهانه و صحیح بین موسیقی، دیدگاه شخصی و روحیاتمان از آهنگ و همینطور از ساز می گردد. همواره باید شناخت ذهنمان را از قطعه رشد دهیم. وجود یک درک کلی از آهنگ، زمینه را برای ارائه اجرایی یکدست که در آن روحیات و نظرات نوازنده متجلی است، فراهم می سازد.

 |    نوشته شده توسط رضا ضیایی Reza ziaei


Silent Music Template

Multimedia CD Catalogues گروه طراحي چندرسانه اي وبلاگ رسانه گشت و گذار در دنياي رسانه هاي ديجيتال Medium Blog - Digital Media World قالبهاي رايگان سايت و وبلاگ Advanced Persian Blog Templates

اطلاعات مربوط به كارگاه طراحي قالب: Professional Web Site Design Center Template Design Workshop, دانلود قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, جزئيات قالب هاي رايگان Template Design Workshop, وبلاگ كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, جستجوي قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, تماس با كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, درباره كارگاه طراحي قالب

اطلاعات مربوط به گروه طراحي چندرسانه اي: Web Development Department - Multimedia Design Group , بخش توسعه وب - گروه طراحي چند رسانه اي Web Designing Department - Multimedia Design Group , بخش طراحي وب - گروه طراحي چند رسانه اي Multimedia Designing Department - Multimedia Design Group , بخش طراحي چند رسانه اي - گروه طراحي چند رسانه اي Blog - Multimedia Design Group , وبلاگ - گروه طراحي چند رسانه اي

اطلاعات مربوط به تكنوراتي: pictofxt Farsi Blog Iran Domain Registration

تهیه وب پورتال اختصاصی برنامه نویسی تحت وب